آدمی به امید زندست

آرزوهایم را مینویسم بر کاغذی تا مبادا از یادم روند ،‌ چرا که  می گویند آدمی به امیدست  به آرزوست که زندست...

چند خط بر روی کاغذ می نویسم...... آسمان را به زمین نمی آورد ، اما به جایی هم بر نمی خورد.....پس می نویسم ، می نویسم تا هر صبح بدانم پی چه بگردم ، تا قدمی تازه بردارم ، تا هر صبح که بیدار میشوم در هزار راه عادت گم نشوم ، تا ...........چرا که روزهایی هم هستند که هنوز نیومدن و شاید توشون کلی خبر امیدوار کننده باشه.

آری......... آدمی به امید زندست.

/ 1 نظر / 5 بازدید
فاطمه

سلام وبلاگ قشنگی داری خواستی تبادیل لینک کنیم خبرم کن